Geboorte Jurre | Oud-Beijerland

17 juni 2018

Kijk Jasper… het is een jongen!!!!

Het is zaterdagmiddag 16 juni. De dag voor vaderdag. Miriam is vandaag 41.3 weken zwanger. We hebben zonet even contact via Messenger gehad. Miriam pakt even haar rustmoment wanneer Jasper de meisjes een paar uurtjes meeneemt voor een boodschapje. Er is nog niets aan de horizon wat aankondigt dat een geboorte in zicht is. Miriam, nuchter als ze over komt via de telefoon, voelt zich verder uitstekend. Ik citeer: ‘ik ben het absoluut nog niet zat, maar wel erg benieuwd hoe de bevalling zal beginnen’.

Deze informatie geeft mij een beperkte mate van zekerheid om met een enigszins gerust hart naar een handbaltoernooi van Oudste Dochter te gaan. Wel heb ik mijn camera mee, zodat ik kan vertrekken wanneer dat nodig is.
Die avond hebben we vrienden over de vloer. Het is een heerlijke dag geweest met veel zon. We vertoeven nog een poos buiten. Wanneer het toetje bijna op tafel verschijnt, word ik gebeld door Jasper. Hij vertelt dat het feestje gaat beginnen. Voor mijn gevoel reageer ik nogal verrast, omdat ik deze kanteling na vanmiddag niet zag aankomen.
Om 21.15 uur zijn de vliezen bij Miriam gebroken. Aangezien dit voor hen het derde kindje is en de tweede geboorte ineens heel snel verliep, twijfel ik geen moment en maak mijzelf gereed om te vertrekken. Ik kus iedereen goede nacht en verlaat mijn gezelschap.

Wanneer ik binnen stap bij Miriam en Jasper in Oud-Beijerland (ik heb mijzelf binnen gelaten via de schuur), is de verloskundige nog onderweg. Ik weet dat Hester eraan komt. Het wordt weer een bijzondere avond…. De twee oudere kinderen – beiden dochters - liggen heerlijk te slapen. Miriam is gestart met het ontvangen van haar weeën. Ze komt nog naar beneden in haar jogging broek. Het gaat er nog redelijk rustig aan toe, thans die rust straalt ze uit. We praten nog wat en ondertussen wiebelt ze heen en weer met de heupen. Ze hangt wat over de tafel en gebruikt vervolgens de stoel om te kunnen zitten. We drinken nog een kopje thee en tussentijds maak ik enkele sfeerbeelden. Miriam realiseert zich op dit moment dat ze eigenlijk helemaal niet aan een Vaderdagcadeau heeft gedacht….

De weeën trekken al hun plan en Miriam probeert zich te concentreren, maar er is teveel reuring in haar buurt. Boven trekt ze zich terug. We laten haar even gaan. Het bad staat wel al klaar op de overloop, maar moet nog gevuld worden met water.

Om 23.30 uur arriveert Hester. Wat heerlijk om haar weer te zien. Het is een rendez-vous van ruim twee jaar terug bij de geboorte van Lotte. Echter toen deed zij de deur voor mij open en nu ontvang ik haar. Ze groet Jasper en loopt vervolgens naar boven om Miriam gedag te zeggen. Even na de klok van twaalf wilt Miriam graag weten waar ze aan toe is. Met de doptone wordt geluisterd en Hester meet 3 cm ontsluiting. Deze uitslag valt Miriam dik tegen. Ze had meer snelheid gewenst en dat schuift ze niet onder stoelen of banken. Ik moet stiekem gniffelen en Hester bevestigd mijn reactie met een knipoog. Deze geboorte gaat namelijk helemaal volgens schema, maar beiden houden we wijselijk onze mond.

Inmiddels is dochter Benthe ontwaakt en geeft te kennen niet meer te willen slapen. Bij de geboorte van haar zusje Lotte was Benthe ook wakker geworden en was ze getuige geweest bij de gehele bevalling.
Ze moet even wennen aan mijn aanwezigheid, maar als het ijs eenmaal is gebroken, vindt Benthe het allemaal reuze interessant. Ze vindt het zelfs zo gezellig dat Jasper er onrustig van wordt. Na een kort overleg wordt oma ingeschakeld om Benthe beneden gezelschap te houden.
Op die manier kan Jasper al zijn aandacht aan Miriam geven en kan Miriam al haar aandacht aan de weeën schenken.

Even na enen stapt Miriam in haar heerlijke bad. Tussen de weeën door kun je normaal gesproken fijn ontspannen in het warme water, echter Miriam kan haar rust nog niet zo vinden.

Ze worstelt zich door de pijn heen. Pijnen die ze niet herkent van haar eerdere ervaringen. “Het lijkt wel of het nog draait”, roept ze. Lichtelijk geïrriteerd laat ze haar frustraties de vrije loop. Mijn hart gaat uit naar haar en Jasper die kalm blijft en haar ondersteuning biedt waar nodig. Ook Hester biedt een helpende hand en ik zie haar liefde uitstralen naar Miriam. Ze doet MEGA haar best, maar het lijkt of ze geen berusting kan vinden.
Ondertussen onderzoek ik iedere plek rondom dit schouwspel om deze geboorte op een zo mooi mogelijke manier vast te leggen. Ik kruip op handen en knieën langs het bad of klim op de trap om van bovenaf enkele shots te nemen. Het is werkelijk magisch, ik kijk mijn ‘ogen’ uit mijn kassen.
Wanneer de moeder van Miriam arriveert, voel ik de vibe van deze emotie wanneer moeder en dochter elkaar treffen. Prachtig en met geen pen te beschrijven.
Naast deze ontmoeting zie ik tevens een geweldige samenwerking tussen twee prachtige ouders. Ik geef het je te doen als aanstaande vader. Eigenlijk moet je wachten op aanwijzingen van je partner of de verloskundige. Naar wat ik zie blijft Jasper volkomen ontspannen richting Miriam en geeft hij zijn armen om op te leunen en zijn handen om in te knijpen, terwijl Miriam iedere centimeter van de badrand onderzoekt. Het is een magisch beleving. En ik mag het allemaal voor ze vastleggen!!
Hester houdt alles nauwlettend in de gaten en wanneer zij op de achtergrond zo af en toe haar breiwerk weer oppakt, levert dat geweldige beelden op. Beelden om deze herinneringen allemaal in eren te kunnen bewaren.

Nadat we een intense proloog achter ons laten, met verschillende krachtige weeën in de hoofdrol, is daar dan eindelijk de climax in zicht. Hester en ik grijpen naar de lichtknoppen terwijl Miriam het hoofdje op prachtige wijze geboren laat worden. Ik hoor Hester de aanwijzing geven dat Miriam moet wachten op een volgende wee. Terwijl Miriam op de hoogste startblokken staat, kan ze Hester gelukkig wel horen. Bij de volgende wee wordt het kindje geboren, terwijl Miriam zittend op haar onderrug haar baby kan aanpakken. Met mijn camera strak gericht op deze prachtige momenten, kan ze niet lang wachten om haar baby in de armen te sluiten en tilt haar zoon uit het water. In haar overweldigende emoties roept ze: “Kijk Jasper, het is een jongen!” De uitdrukking op het gezicht van deze moeder, zal ik nooit, maar dan ook nooit meer vergeten!! Woorden schieten hierbij te kort. De ontladingen die hierbij vrij komen, zijn met geen gouden pen te omschrijven. De samenkomst van oerkrachten en emoties doen mij beseffen dat de aanwezigheid van Moeder Natuur wel degelijk bestaat.

Nadat dit enorme parcours is afgelegd, komt het besef en de ontlading van het geluk. Als een zijden sluier valt dit geruisloos over Miriam en Jasper heen. Ook de kleine Benthe proeft hiervan mee. Vervolgens komt het besef dat ze ouders zijn geworden van een zoon. Die had niemand zien aankomen  Dit was voor mij echt geweldig om te zien; zeker omdat ik deze ervaring zelf ook ooit mocht hebben. Jasper moest er zichtbaar van bijkomen…. EEN ZOON!!!!!

Na het besef en de knuffels van geluk, is Miriam zichtbaar uitgeput. Voordat ze uit het bad stapt, overhandigt ze haar zoon voorzichtig aan Jasper. Jasper neemt zijn zoon heerlijk op schoot, terwijl Miriam in de douche bijkomt. Vervolgens stapt ze moe maar voldaan in bed en krijgt ze Jurre aan haar borst. Beschuitjes worden gesmeerd en na het wegen (3.895 gram) en meten van Jurre komt deze sublieme bevalling ten einde.

Hierbij sluit ik mijn kroniek over deze geweldige geboorte en hopelijk doen de beelden jullie beseffen dat dit voor een derde keer, wederom een dijk van een ervaring is geweest. Ik wens jullie veel liefde en geluk en dank jullie van harte dat ik wederom getuige mocht zijn bij deze wondermooie bevalling.

Heel veel liefs, Astrid

Welke soort fotografie je ook kiest: ik geef je een lifetime beleving mee. En dat doe ik met veel gevoel, passie en bezieling. Ik neem de tijd voor jou, je partner en je kind(eren). Tijdens de diverse shoots sta ik volledig tot jullie beschikking. Doordat ik beperkt cliënten aanneem, hoor en zie ik jou (en je gezin) en krijg je de aandacht die je verdient.

Doordat ik zelf moeder ben van drie kinderen en veel (persoonlijke) ervaring heb met emoties als geluk, verdriet en pijn, kan ik me goed inleven. Met mijn geduld en toegankelijkheid kan iedereen zichzelf zijn en voelt iedereen zich op zijn/haar gemak. Mijn belangrijkste steekwoorden zijn vertrouwen en integriteit! Vooral bij geboortefotografie, stel ik altijd een kennismaking voor, zodat je kunt voelen en bemerken of ik de fotograaf ben die jullie zoeken.

Tijdens elke fotoshoot zal ik jullie totaal ontzorgen op het gebied van fotografie. Zeker in het geval van geboortefotografie is het erg belangrijk dat jij het moment samen met je partner kan beleven; er samen voor kunt gaan. Want een BELEVING zal ik je zeker geven!