Het verhaal van deze geboorte vangt exact 2,5 jaar geleden aan. Plots was ik bij de geboorte van hun eerste baby. Ik zeg met recht plots, want vanwege privé omstandigheden viel ik in voor een collega geboortefotografe. Deze plotsklapse ontmoeting was de voedingsbodem van een bijzondere vriendschap tussen mij en dit zeer speciale koppel, Willem en Hester. Zoals je wellicht hebt kunnen lezen in mijn blogs, volg ik Hester (zelf verloskundige en moeder) op de voet gedurende haar tweede zwangerschap. De verschillende ontmoetingen hebben we in beeld en op schrift met jullie gedeeld. Zo mocht ik meekijken bij een yoga les en bezochten we de verloskundige. Tevens hebben we wat informatie en meningen van Hester als verloskundige beschreven. Als laatste mocht ik de zwangerschap van Hester vastleggen. Daarvoor reisden we af naar een ultiem plekje, Rhoon (omgeving Rotterdam). Samen met Willem en dochter Amélie hebben we aldaar de meest heerlijke plaatjes kunnen schieten. Ingrediënten zoals mooie mensen, fijn weer en een prachtige locatie maakten deze shoot tot wederom een uniek samenzijn. 
Astrid Grootscholten Geboortefotografie, Westland, Spijkenisse, geboorte, zwangerschapt

Daarna begon het wachten. Een zeer grote wens van Hester was om te bevallen in een speciaal daarvoor gehuurd bevallingsbad.
Thuis was alles gereed om de baby daarin te kunnen baren, echter soms gaan zaken niet zoals je ze had gepland…… 

Buideltje
Inmiddels liep Hester ruim over haar uitgerekende datum. Al weken droeg ik mijn telefoon dicht bij mij. Als een soort buideltje op mijn lichaam geplakt. Je weet maar nooit wanneer hèt ‘verlossende’ telefoontje mag komen. Ik kan niet ontkennen dat de spanning met de dag stijgt. Iedere avond hoop je dat je gebeld wordt en dat het ‘feestje’ bij Hester is begonnen. Gedurende de zwangerschap hielden we nauw contact. Hester had zelfs een app-groepje aangemaakt waarin de verloskundige, de kraamverzorgende, de videograaf, Willem en ik waren toegevoegd.  De voorpret was al lang en breed begonnen, maar van een baby ontbrak nog elk spoor. Kleine seintjes dreven als een schimmig rooksignaal voorbij in de vorm van onrustige nachten en harde buiken. Echter daar bleef het vooralsnog bij en Hester voelde zich verder uitstekend (gelukkig natuurlijk…). Meerdere malen was ze gestript, maar nog steeds hield de baby zich verscholen in haar schoot.     

Aardbie
Op zondagochtend 26 juni, Hester is nu precies 42 weken zwanger, laat ze al vroeg weten dat haar controles in het ziekenhuis er prima uit zien. Aardbie (de bijnaam van de baby op komst) doet het uitstekend en er is genoeg vruchtwater. Ook laat ze weten dat ze die ochtend met wat krampen is opgestaan en dat ze zich moest focussen op het zuchten. Het ‘rommelen’ was begonnen. In het ziekenhuis  *toucheerden ze 2cm ontsluiting en bevinden dat de baarmoedermond nog steeds wel ver naar achteren staat, maar al wel weker aanvoelt dan een eerder consult deze week. 
Hester en haar verloskundige besluiten om aan het einde van de middag nogmaals af te spreken om opnieuw te strippen of mogelijk de vliezen te breken. Na dit bericht weet ik dat ik vanavond op pad kan gaan. Alles in mij staat ‘stand-by’. In bed lig ik die nacht te woelen en besluit net voor middernacht op te staan om de auto met camera ed. start klaar te zetten. Wanneer ik hiermee bezig ben, belt Willem. Hij vertelt dat er nog steeds 2cm ontsluiting is. We spreken af dat hij weer belt wanneer Hester op 5cm zit. Een beetje teleurgesteld, probeer ik mij –aangekleed en wel- te settelen op de bank. Gelukkig zak ik daarop weg, want om 03.17 uur schrik ik wakker door de telefoon. Willem vertelt mij dat ik mag gaan rijden. Door mijn voorbereidingen zit ik snel in de auto op weg naar het Maasstad ziekenhuis in Rotterdam. In de parkeergarage ontmoet ik een aardige meneer, vermoedelijk van de beveiliging en via de personeelszone arriveer ik heel snel op de juiste afdeling. Aangezien het na middernacht is, moet ik even wachten voordat ze de deuren voor mij open doen. Een zuster en een verwarde man tref ik ook aan op de gang. Of ik op het polsbandje van meneer kan lezen op welke afdeling hij behoort, ze heeft haar bril niet op. Gelukkig kan ik het wel zien en vertel haar het afdelingsnummer. Ik hoor haar aan de man uitleggen dat ze hem missen op de betreffende afdeling en dat ze met hem mee wandelt naar zijn kamer. De bewoner echter heeft daarover heel andere ideeën en wuift het plan van de zuster van tafel. Als twee waggelende eenden zie ik ze kleiner worden aan het einde van de gang.
Inmiddels is ook de videografe aangekomen en samen wachten we nog steeds voor twee gesloten deuren. Inmiddels heb ik al 3 maal gebeld wachtend op de gang. Ook heb ik Willem een berichtje gestuurd en gebeld. Helaas heb ik op dat punt nog geen resultaat kunnen boeken. Bijna 10 minuten verstrijken wanneer het waggelende duo weer langs kuiert. Ik vraag de zuster of zij ons kan helpen de afdeling te betreden. Nadat ze een andere collega inschakelt, kunnen we eindelijk de afdeling op. Bijna onmiddellijk vallen we in de armen van de verpleegkundige die met een brede grijns meldt dat de baby er al is. Verbaasd als ik ben, neem ik dit aan als een grap, maar bij het betreden van verloskamer 1 zie ik een zwaar trillende Hester met een witte bobbel op haar borst. Tot mijn grote schrik en zware teleurstelling ontwaar ik dat die grote, witte bobbel een baby is in doeken gewikkeld……. De whaaaaaaaa’s en andere uitroepen gieren door mijn keel. Dan hoor ik Willem zeggen dat we gelijk onze spullen kunnen pakken. Langzaam kom ik tot het grote besef dat dit mijn eerste ervaring móet zijn dat ik te laat ben voor een geboorte. Het bezorgt mij een vreselijk gevoel. Alles was tot in de puntjes voorbereid. De contacten waren tijdig gelegd….. Maar hoe graag Hester ook in haar bad wilde bevallen en ik zooooo graag had willen vastleggen dat hun Aardbie het eerste levenslicht zag, soms gaan zaken niet zoals je ze op voorhand had gewenst.

Stroomversnelling
Net nadat Willem mij en de videografe had gebeld over de voortgang van de bevalling, nam de geboorte van Aardbie een ruwe en kolkende stroomversnelling aan. Willem zag –zo legde hij later uit- op het gezicht van de dienstdoende verloskundige (ook een goede vriendin van Hester) dat zij iets merkwaardigs constateerde. Echter het moment leende zich er niet (meer) voor om uitgebreid verslag op te vragen. Om een lang verhaal kort te maken – ik was er helaas dus niet bij – is om 04.07 uur de baby geboren. Werkelijk niemand die dit scenario vooraf had kunnen bedenken. Ik niet en Hester zelf ook niet. Ze zei letterlijk: “ik ben buiten mijzelf getreden, misschien is het goed geweest, Astrid, dat je er niet bij bent geweest. Ik denk dat je zou zijn geschrokken”. In de uren na de bevalling voelde het als een vreselijke teleurstelling en niet alleen voor mij. Het bezorgde mij persoonlijk een falend gevoel, maar naar mate de tijd verstrijkt, kreeg ik er vrede mee. ‘Dingen’ gebeuren niet zonder reden, daarvan raak ik meer en meer overtuigd.

Emoties
...dus greep ik mijn camera en begon met fotograferen. De ene emotie na de andere. Emoties van échte pijn vanwege de razende snelheid waarmee Aardbie geboren werd en de emoties van teleurstelling en gelukkig ook van blijdschap en verwondering van nieuw leven. Ook de verloskundige was overdonderd door deze flitsende geboorte. Toen een ieder in de kamer enigszins tot bedaren was gekomen, was er gelukkig genoeg ruimte voor gesprek én blijdschap, want het meest belangrijkste om u als lezer te laten weten is natuurlijk dat hier een kerngezonde dochter werd geboren. Zij krijgt de prachtige naam Joséphine. De uurtjes na de geboorte, dat kun je wel raden, heb ik bijna net zoveel foto’s gemaakt dan dat ik gewoonlijk zou hebben gedaan. Blijdschap en vreugde namen, naarmate de tijd verstreek, gelukkig stééds meer de overhand. Joséphine deed het super goed en haar APGAR was uitmuntend. Het gewicht van deze dame was een luttele 4.162 gram. Doordat ze in het vruchtwater had gepoept, had ze de kleur van een kleine Shrek (sorrie Hester…..).  Een prachtige nageboorte hebben we in de vorm van een hart weten neer te leggen. Van de navelstreng boetseerde Willem de letter ‘J’. Het drinken aan de borst wilde niet zo lukken, maar na de ervaringen met dochter 1, zag  Hester snel dat Joséphine kampte met een te korte tongriem. Na enkele extra controles en een verfrissende douche verlieten Hester, Willem en Joséphine het ziekenhuis met achter hun aan hollend een videograaf en een fotograaf….

Zusjes
Thuis aangekomen kropen Hester en Joséphine heerlijk in bed. Al snel werd Amélie ook thuis gebracht en was het gezin compleet. De meeste, eerste momenten van die dag heb ik weten vast te leggen. Zo ook de eerste ontmoeting van de twee zusjes. Herkent u de blikken in de ogen; de verwondering van een grote zus of broer? De tedere momenten die volgen; kleine vingertjes die een babywang aanraken. De woordjes of klanken die ze maken als ze nog maar net kunnen praten. Het was er allemaal en het was magisch. Wat is nieuw leven toch mooi. Het lijkt allemaal zo gewoon, maar het is o zo bijzonder. We kunnen weer dankbaar zijn. 
Gefeliciteerd lieve Hester en Willem met de geboorte van jullie tweede kindje. Ongelooflijk veel dank wil ik naar jullie uitspreken. Dank voor de mooie momenten, fijne gesprekken en de liefde die ik van jullie mocht ontvangen.

Lieve mensen, zo verliep deze magische geboorte. Hester en Willem genieten nu van een heerlijke kraamtijd. Nu zult u denken, hoe konden we de heuse geboorte van dit meisje nu missen? Die ervaring zal Hester u zelf uit de doeken doen in een volgend blog... Leest u dan weer mee??? U kunt het binnenkort lezen op deze website en op facebook https://www.facebook.com/astridgrootscholtenfotografie

Veel lieve groeten,
Astrid Grootscholten Geboortefotograaf

Astrid Grootscholten Geboortefotografie, Westland, Spijkenisse, geboorte, zwangerschapAstrid Grootscholten Geboortefotografie, Westland, Spijkenisse, geboorte, zwangerschapAstrid Grootscholten Geboortefotografie, Delft geboorteAstrid Grootscholten Geboortefotografie, Westland, Spijkenisse, geboorte, zwangerschapAstrid Grootscholten Geboortefotografie, Delft geboorteAstrid Grootscholten Geboortefotografie, Westland, Spijkenisse, geboorte, zwangerschapAstrid Grootscholten Geboortefotografie, Westland, Spijkenisse, geboorte, zwangerschapAstrid Grootscholten Geboortefotografie, Westland, Spijkenisse, geboorte, zwangerschapAstrid Grootscholten Geboortefotografie, Westland, Spijkenisse, geboorte, zwangerschapAstrid Grootscholten Geboortefotografie, newborn, geboorte, De Lier