Voor het schrijven van een blog neem ik doorgaans uitgebreid de tijd. Aan de hand van de beelden kan ik mij goed voor de geest halen wat er zoal de revue heeft gepasseerd. Daarbij neem ik altijd pen en papier mee om de details te noteren, anekdotes te onthouden en andere waardevolle acties op te schrijven. Echter bij de bevalling van Corine moest ik letterlijk alles laten vallen waarmee ik op dat moment bezig was. Ik was namelijk een weekendje weg met een bijzondere club vrienden. Mensen die ik al ken vanaf de basisschool.

Op het moment dat een goede vriendin van Corine mij belt, sta ik net op het punt om in de auto te stappen om voor mijn zoon een tekentang op te halen. Deze teek had zich zonet letterlijk vast gezet in het hoofd van mijn 6 jarige zoon. Deze was niet van plan zelf te vertrekken. Dit was de eerste keer in mijn leven dat ik een teek zag…. Nadat ik dit bekrompen insecten-trauma had verwerkt en ik de auto in gang wilde zetten op weg naar de tekentang, word ik telefonisch op de hoogte gesteld over het wel en wee van Corine.

De week ervoor had ik Corine nog uitgebreid per telefoon gesproken. Met enige illusie bespraken we dat ze écht nog niet zou bevallen. Ze was immers uitgerekend op 12 juli. Niets was minder waar….

Astrid Grootscholten Geboortefotografie Westland Den HaagMijn vriendin die met mij mee wilde rijden om de tekentang op te halen, verzocht ik vriendelijk om de auto te verlaten en op eigen houtje – notabene voor mijn zoon – een tekentang op te halen. Mijn persoontje reed in volle vaart richting Corine en haar babyshower. Want dat was waar Corine op dat moment besloot te gaan bevallen. Corine vierde bij een vriendin thuis haar eigen babyshower. Bij binnenkomst was er van een geboorte nog zeker geen sprake echter na een uurtje voelt Corine zich niet in orde. Ze verliest tevens een bloedprop. Dit meld ze mij wel per app, maar een bloedprop verliezen zegt (nog) niets over een spoedcursus bevallen. Ze besluit even in bad te gaan, maar al snel starten de weeën. En niet een klein beetje, maar in de vijfde versnelling. De verloskundige wordt gebeld en die meldt dat Corine met spoed per ambulance naar het ziekenhuis moet gaan. De baby zal binnen een half uur geboren worden.  

Even daarvoor word ik dus gebeld door Reny, de vriendin van Corine. Reny laat weten dat de geboorte bij Corine is begonnen en per direct rijd ik in volle vaart naar haar huis. Binnen 5 minuten nadat ik weg rijd, belt Reny met het nieuws dat de baby er binnen een half uur zal zijn. “De geboortefotograaf gaat dit niet redden,” waren de klamme woorden van de verloskundige. Ik voel een overmatig gevoel van teleurstelling in mij opkomen wat zich uit met een emotionele ‘NEEEEEEE’ kreet. Met Reny overleg ik dat ik toch al in de auto zit en dat ik zo veel mogelijk beelden van na de geboorte zal maken. Ook laat ze weten dat Corine per ambulance naar het geboortecentrum in Dordrecht wordt gebracht. Locatie Dordrecht was mij wel bekend, maar door dit onverwachtse telefoontje, had ik mijn papierwerk niet bij mij. Gelukkig werkt google altijd en overal. Mijn camera had ik – wellicht met een piepklein voorgevoel – wel meegenomen….

Het is inmiddels zaterdag 25 juni 14.30 uur wanneer ik mijn geliefde vierwieler vol gas richting Dordrecht stuur, als op dat moment Robert mij belt op het toestel van Corine. Vol ongeloof hoor ik zijn verhaal aan over de aankomende snelle geboorte. Hij legt uit dat het voor hen ook ongekend snel gaat en dat het zonder enig startsein was begonnen. Ook laat hij weten dat het geboortecentrum in Dordrecht vol is. Ze moeten uitwijken naar het Beatrixziekenhuis in Gorinchem. Weer juich ik mijn smart-phone toe. Nog blijer word ik als mijn navigatie zegt dat ik al om 15.15 uur aankom in Gorinchem in plaats van 15.30 uur in Dordrecht….pfffff. Zou deze geboorte nog haalbaar zijn; zou dit meisje op mij wachten….? Of is dit dan de aller eerste keer dat ik een bevalling mis….
Ik verscheur iedere kilometer op de teller. Mijn buikkrampen nemen toe wanneer ik de afslag richting het ziekenhuis neem. Ik verorber de blauwe verkeersborden waarop staat geschreven “H”. Lang leve de zondag waardoor het minder druk is op de weg en in het ziekenhuis. Op die manier kan ik bijna vooraan in de garage parkeren. Ik gris mijn cameratas uit de kofferbak. Samen met mijn schoudertas ren ik naar de hoofdingang en bij de receptie informeer ik naar afdeling West. Rennen met een schoudertas om en een cameratas op de rug ziet er vast vermakelijk uit. Toch kan dat mij geen biet schelen. Ik wil die geboorte vastleggen!! Dat is mijn enige doel.  

Aangekomen bij afdeling West, vraag ik naar Corine Muskee en een verpleegster wijst mij de kamer. “Verwacht mevrouw Muskee u,” vraagt zij op kundige wijze. Mijn hoofd staat op klappen en mijn benen rennen eigenlijk al richting verloskamer, maar ik kan nog net een vriendelijk ‘jawel’ uitbrengen. 
Terwijl ik op de deur klop en tegelijkertijd de deur open, zwiept deze heel gemakkelijk open. Een vriendelijke jonge man met vragend gezicht opent op hetzelfde moment dezelfde deur als ik en kijkt mij onderzoekend aan. Stotterend vraag ik hem of Corine al is bevallen, maar tegelijkertijd zie ik Corine in ‘verwerkingsstand’ op haar bed liggen. Yessss ik ben op tijd, ik heb het gehaald….. Ik kan deze geboorte nog vastleggen. Ik ben zoooo blij. Direct pak ik mijn camera en ga aan het werk. Ik kan nog net vastleggen dat handen elkaar vast grijpen om samen de pijn van de aankomende geboorte te doorstaan. Corine klampt zich aan Robert vast om alle kracht die zij heeft te geven. Onlangs alle beperkingen en vervelende pijnen die ze tijdens haar zwangerschap heeft moeten doorstaan, weet zij zich zeer krachtig en vertrouwensvol op te stellen. Ze geeft werkelijk alles wat ze nog heeft aan energie weg in deze ruimte. Robert legt verkoelende doekjes op het voorhoofd van Corine en wanneer de koeling eraf is, dept hij bij zichzelf het zweet van zijn voorhoofd. Het is voor beide ouders oer hard werken.

Tussen de persweeën grapt Corine nog dat ze op mij heeft gewacht….

Astrid Grootscholten Geboortefotografie Westland Den HaagHet hoofdje laat zich al snel zien, maar zakt ook steeds weer iets terug. Er wordt veel van Corine gevraagd. Gelukkig is Reny ook op de verloskamer aanwezig om Corine en Robert bij te staan. Het grappige is dat er al sprake van was dat Reny bij de bevalling aanwezig mocht zijn, echter op het laatste moment kozen Robert en Corine ervoor om dit toch ‘samen’ te doen. Doordat de babyshower abrupt werd afgebroken is Reny letterlijk aan de zij van Corine gebleven tot in de verloskamer aan toe. En  Corine kan rekenen op letterlijke steun van Reny aangezien zij het linker been van Corine ondersteunt tijdens het persen. Met haar liefdevol aanmoedigen proef ik een aangename sfeer in deze kamer. Daarbij moet Corine ook goed luisteren naar de verloskundige en duidelijk haar aanwijzingen opvolgen. Het einde is echt bijna in zicht; de laatste loodjes liggen op de loer.  Tijdens het persen door krijgt Corine gelukkig ook adempauzes en wanneer de wee weer komt, zet ze wederom alles op alles om haar kindje geboren te laten worden. En dan is het zover, even naar 16.00 uur wordt het hoofdje geboren. Ik kan het prachtig vastleggen aangezien ze mijn kant op is gedraaid. Binnen luttele tellen ligt Victoria op de buik van haar mama. Vol in het vet wordt ze vertroeteld door Robert en Corine. “Oh wat ben je mooi”, hoor ik Corine zeggen. Wat een opluchting voor deze ouders, maar ook ongeloof zie ik vooral op het gezicht van Robert. Wat hen zonet allemaal is overkomen, moet natuurlijk even worden verwerkt. Vriendin Reny is ook van haar stuk door deze onverwachtse wending van babyshower naar verlossing. Wat zal hier nog lang over gesproken worden….

Astrid Grootscholten Geboortefotografie Westland Den HaagAstrid Grootscholten Geboortefotografie Westland Den HaagAstrid Grootscholten Geboortefotografie Westland Den Haag

Corine die zonet alles heeft gegeven om dochter Victoria te krijgen, is vol van adrenaline. Ze geeft mij binnen enkele seconden na de geboorte de meest grote glimlach ‘ever seen’ bij een kraamvrouw. Al haar pijn is meteen vergeten en vergeven bij het aanpakken en zien van haar wonder.

Na enige hechtingstijd met moeder en dochter worden de checks gedaan en krijgt Victoria haar eerste flesje. Ook worden beschuit met muizen de kamer binnen gebracht. Na enig besef van tijd wil Corine erg graag haar ouders even bellen met het blijde nieuws. Het duurt dan ook niet lang voordat de ouders van Corine en Robert de kamer binnen komen. Vol verwondering en trots bekijken zij hun kleindochter. Wat een weelde om deze magische momenten vast te leggen, zodat het een herinnering wordt die je later samen nogmaals kunt herbeleven. Dit is het bijzondere van geboortefotografie…

Astrid Grootscholten Geboortefotografie Westland Den HaagAstrid Grootscholten Geboortefotografie Westland Den HaagAstrid Grootscholten Geboortefotografie Westland Den Haag

Astrid Grootscholten Geboortefotografie Westland Den Haag
Astrid Grootscholten Geboortefotografie Westland Den Haag

Veel liefs,

Astrid Grootscholten